Έγινες πάλι ο αναγνώστης σου...
Κι έρχεται κι εκείνη η στιγμή που κοιτάς εμπρός σου, σε μια γεμάτη οθόνη και κάτω-κάτω, βλέπεις τη λέξη ΤΕΛΟΣ. Μια λέξη που πριν λίγο είχες γράψει εσύ...
Ξεκίνησες από την πρώτη λέξη. Εισχώρησες στην ιστορία. Έγινες κομμάτι της. Ακολούθησες τους ήρωες. Παρατήρησες τα πάντα γύρω σου. Αλλά κυρίως αισθάνθηκες.
Μπορεί να πέρασαν χρόνια από τότε που έκανες την ίδια διαδρομή, όμως τώρα που ξεκινάς πάλι από την αρχή, είναι αλλιώς. Τώρα στέκεσαι απέναντι στα πρόσωπα και στις καταστάσεις.
Επιβιβάζεσαι στο ίδιο τρένο, όχι πια σαν συνοδηγός, γιατί οδηγός δεν υπήρξες ποτέ. Οδηγοί ήταν πάντα οι ήρωές σου. Εσύ τώρα είσαι μόνο επιβάτης σε τούτο το ταξίδι!
Ταξιδεύεις δωρεάν, γιατί έχεις πληρώσει πολύ ακριβά το εισιτήριο στο παρελθόν. Τότε, που ξεκίνησες από την αφετηρία και μέχρι να φτάσεις στο τέρμα, κατέβηκες κι ανέβηκες πολλές φορές στο ίδιο τρένο, παραμένοντας για λίγο μόνο σε κάθε σταθμό. Όσο για να ρουφήξεις αέρα καθαρό, να κλέψεις καινούργιες εικόνες, να νιώσουν τα χείλη σου καινούργιες γεύσεις και ν' αγγίξουν τα δάχτυλά σου καινούργιες αφές...
Κόπιασες κάποτε. Μάτωσες άλλοτε. Έκλαψες πολύ. Γέλασες με την ψυχή σου. Χάρηκες για όλα τα άγνωστα που γνώρισες κι έγινες μέρος αυτού του άγνωστου αλλά υπέροχου κόσμου. Κι όλα αυτά, τα έκανες δίχως ποτέ να παραπονεθείς για το χρόνο που σπατάλησες, για τα χρήματα που ξόδεψες και για τον κόπο που έκανες. Και ξέρεις γιατί; Γιατί παρ' όλα αυτά, εσύ βγήκες κερδισμένος από τούτο το πρωτόγνωρο ταξίδι.
Τώρα λοιπόν, ήρθε η ώρα να το απολαύσεις.
Τώρα λοιπόν, ήρθε η ώρα να γίνεις ο δικός σου αναγνώστης...
