Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

...Δημιουργία, βέβαια, δε σημαίνει πάντα ότι ήρθαμε σε
αυτόν τον κόσμο απλώς να διαιωνίσουμε το ανθρώπινο
είδος. Είναι κι αυτό στο πρόγραμμα, εννοείται. Αλλά όχι
το μόνο. Μπορούμε να δημιουργήσουμε τόσα πράγμα-
τα γύρω μας και κυρίως να εξελιχθούμε μέσα από αυτά.
Πράγματα όπως όνειρα -πραγματοποιήσιμα πάντα-,
συναισθήματα, γεγονότα για τα οποία θα φέρουμε την
πλήρη ευθύνη, όμως θα μας αντιπροσωπεύουν και δε θα
ζούμε δανειζόμενοι στιγμές ευτυχίας ή δυστυχίας που ζη-
λέψαμε από άλλους.
   Είναι ίσως το μοναδικό που θα έπρεπε να μας απασχο-
λεί όλους μας και είμαι σίγουρη πως για κάποια δευτε-
ρόλεπτα το έχουμε σκεφτεί, έστω και κρυφά, ή μάλλον
όταν φτάσαμε σε κορεσμό και δεν υπήρχε διέξοδος. Αυτό
ακριβώς αναζητά και η Αλεξάνδρα. Εκείνη όμως το ανα-
ζητά ακόμα και περιφέρεται ανάμεσά μας ψάχνοντας τη
δική της «Αλεξάνδρεια» της δημιουργίας. Αν γυρίσεις το
κεφάλι σου στο πλάι, μπορεί να τη δεις να περνά δίπλα
σου και να σου χαμογελά…
"Αλεξάνδρα"





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου