"Δυο παιδιά ταξιδεύουν στην Ελλάδα με αερόστατο"

Δήμητρα Τράκα

από τις εκδόσεις Ηράκλειτος

Οπισθόφυλλο:

"Τα δυο αδέρφια, ο Γιάννης και η Μάρθα επισκέπτονται τον παππού και τη γιαγιά, για να περάσουν τις καλοκαιρινές διακοπές.

Εκεί τους περιμένει μια ΕΚΠΛΗΞΗ!!!

Το δώρο του παππού, που δεν είναι άλλο από ένα παράξενο βιβλίο!

Μέσα από τις σελίδες του, με οδηγό ένα αερόστατο και συντροφιά δυο μικρά παιδιά, τον Χάρη και τη Χαρά, ταξιδεύουν όλοι μαζί παρέα από τη μια άκρη της Ελλάδας μέχρι την άλλη.

Μέσα από τα μάτια των παιδιών γνωρίζουμε τη χώρα μας και γινόμαστε όλοι μικροί ταξιδευτές και κομμάτι του παραμυθιού..."

 

                   

                                                              

"Πόσο δυνατές μπορεί να είναι οι θύμησες αυτού που αγάπησες ώστε να μην ξεχαστεί;"

Η Αρχόντισσα της λίμνης

από τις εκδόσεις Έξη

Δήμητρα Τράκα

Περιγραφή:

Τη νύχτα που σε εγκατέλειψα, η δική μου ζωή σταμάτησε. Εκείνη τη νύχτα ξεκινούσε η δική σου. Δίπλα σε μια αγκαλιά πιο ασφαλής από τη δική μου. Εσύ δεν θα χρειαζόταν να κρυφτείς από κανέναν και να ντραπείς για τίποτα.

Το μόνο που γνωρίζει είναι το όνομά του. Το μοναδικό στοιχείο που έχει είναι η σπασμένη ταυτότητα που φοράει στον λαιμό του, όταν ανοίγει τα μάτια του στο άγνωστο αρχοντικό της Καστοριάς. Τη μνήμη του κατακλύζουν θολές εικόνες από μια ζωή που φάνηκε να χάθηκε στο χρόνο. Και τότε, αποφασίζει να φύγει.

Σε μια μικρή γωνιά της Ελλάδας θα γνωρίσει τον έρωτα στα μάτια της Καλυψώς. Μα πώς να χτίσει ένα μέλλον μαζί της; Δεν της αξίζει ένας άνθρωπος χωρίς ταυτότητα.

Ο Δαμιανός θα προσπαθήσει να βρει τον δρόμο του στη χώρα των χιλίων λιμνών. Όμως, η μορφή της Καλυψώς θα στοιχειώνει τα όνειρά του και μαζί με αυτήν και η φιγούρα μιας άλλης γυναίκας, τόσο γνωστής και τόσο άγνωστης συνάμα.

Ώσπου μια μέρα, το ημερολόγιο της αρχόντισσας θα φωτίσει τις αναμνήσεις τους. Και τότε ο δρόμος του γυρισμού, της λύτρωσης και της θείας δίκης είναι ανοιχτός για όλους. Γιατί πλέον τον λόγο έχει μόνο η αγάπη. Κι εκεί στη λίμνη, η ομίχλη θα δώσει τη θέση της στην αλήθεια που όλοι αναζητούν.

Δεν ξέρω ποιες αλήθειες γνωρίζεις για τη ζωή σου και τι μπορεί να θυμάσαι. Στο ημερολόγιο που κρατάς στα χέρια σου, είναι γραμμένες οι ζωές και των δυο μας.

Διαβάστε περισσότερα εδώ:

https://www.ekdoseiseksi.gr/shop/%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%b9%ce%b1/%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/%ce%b7-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b9%ce%bc%ce%bd%ce%b7%cf%82/?fbclid=IwAR3v9YOrGYqnQQOBBEqXqCFS70nr-iVf9q-EgQt9bCZ-4VSK-cJxwmotmxM

 

Ένα άδειο συρτάρι...

Γράφει η Δήμητρα Τράκα 

Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος, μην πω και περισσότερο, από τότε που ένιωσα την ανάγκη να ομολογήσω δυνατά, κάποιες σκέψεις μου. Τι συνέβη ξαφνικά τώρα; Ένα άδειο συρτάρι έγινε η αιτία, να καθίσω και ν' αναλογιστώ, τη σημασία του παρελθόντος...

Με αφορμή την αναζήτηση κάποιας αποκριάτικης μάσκας, άδειασα ένα συρτάρι, που αν και το ανοίγω σχεδόν καθημερινά, δεν έκανα τον κόπο τα τελευταία χρόνια, να ψάξω λίγο πιο βαθιά. Συνήθως, ρίχνω κάτι μέσα βιαστικά, που τάχα δεν θέλω να ξεχάσω ή παίρνω κάτι άλλο που βρίσκεται πάντα στην επιφάνεια και το κλείνω την ίδια στιγμή που του γυρνώ την πλάτη  και φεύγω.

Σήμερα όμως, σκαλίζοντας με επιμονή, μπας κι ανασύρω κάτι που από χρόνια είχα ξεχασμένο, ξέθαψα κι άλλα. Ξέθαψα πολλά από εκείνα, που κάποτε με σημάδεψαν κι έγραψαν στις σελίδες της ψυχής μου, με ανεξίτηλο μελάνι, τη δική τους ιστορία. 

Κάποια φανέρωσαν τη νιότη μου. Κάποια έφεραν δάκρυα στην άκρη του ματιού μου, γιατί μου χαρίστηκαν από πρόσωπα αγαπημένα, που δεν υπάρχουν πια. Ενώ κάποια άλλα, έμειναν στα αζήτητα, αφού τα κράτησα μήπως και τυχόν, φανούν χρήσιμα στο μέλλον. Και είναι κι εκείνα, που φωνάζουν δυνατά και κοροϊδευτικά ότι είμαι απλώς μια ξεχασιάρα, γιατί τα καταχώνιασα εκεί παρατημένα. 

Όπως και να έχει και για όποιον λόγο κι αν βρίσκονταν εκεί, όλα τούτα, αν τα συνθέσεις ή τ' αραδιάσεις στη σειρά, μπορείς εύκολα να γνωρίσεις εμένα και το παρελθόν μου. Μπορείς να εξηγήσεις το χαμόγελο ή τη θλίψη μου και να φανταστείς όλα εκείνα που καθόρισαν κάποτε την πορεία μου. 

Γιατί ένα τέτοιο συρτάρι άνοιξα σήμερα. Ένα συρτάρι, που μέσα φύλαγα από καιρό, πράγματα που ήθελα να μου θυμίζουν, όσα χρόνια κι αν περάσουν, ποια ήμουν και πώς έφτασα ως εδώ.

Κι όμως, όσο κι αν σου φανεί παράξενο, εγώ αυτό το συρτάρι το άδειασα σήμερα. Κράτησα μόνο, κάτι δικό μου από παλιά κι ένα ενθύμιο από κάποιον άλλον. 

Κι έκανα χώρο. Πολύ χώρο. Τόσο, όσο χρειάζομαι, για να γεμίσω ξανά με αντικείμενα από καινούργιες εμπειρίες, που θα γίνουν σύντομα με τη σειρά τους κι αυτά καινούργιες αναμνήσεις.

Γιατί έτσι είναι ο άνθρωπος. Μόνον αν αποδεχτεί κι αγαπήσει το παρελθόν του, μόνον τότε θα καταφέρει να το αποχωριστεί και να καλωσορίσει το μέλλον του...   

    

Τι κι αν κάνω απολογισμό;

Τι κι αν κάνω απολογισμό; Μήπως η χρονιά που έφυγε θα μου φέρει πίσω όσα μου πήρε ή θα επαναλάβει όσα ωραία μου χάρισε;

Δεν κατάλαβα ποτέ αυτή τη λογική του απολογισμού που ακούω, κάθε τέλος του έτος από πολλούς.

Κάνω λέει μια λίστα με όσα έζησα, τα χωρίζω σε άσχημα και όμορφα, κάνω και μια ακόμα παραδίπλα και απαριθμώ όσα θα ήθελα να ζήσω τις επόμενες 365 μέρες. 

Άντε και τα έκανα όλα αυτά, άντε και ξόδεψα φαιά ουσία να θυμηθώ, μελάνι να καταγράψω και χρόνο να σκεφτώ. Κανείς δε τόλμησε να μου πει πως ο χρόνος που φεύγει και κυλά σα νερό, δε γυρίζει με τίποτα πίσω; Ή μήπως μου ορκίσθηκε κάποιος ότι μπορεί να μου φτιάξει το μέλλον στα μέτρα μου;

Ποτέ δεν άκουσα να συμβαίνει τίποτα από τα δύο.

Άρα; Μήπως πολύ κακό για το τίποτα;

Κι εγώ που πέρασα έναν χρόνο γεμάτο υπέροχες και απαίσιες στιγμές, τι πρέπει να κάνω;

Από τις πιο μεγάλες και όμορφες συγκινήσεις, αγκαλιά με το παιδί μου και τους πιο δικούς μου ανθρώπους, πέρασα ξαφνικά στις πιο δύσκολες ώρες της ζωής μου. Πήγαινε-έλα σε γιατρούς, νοσοκομεία, χειρουργεία, με καλές αλλά και με κακές εκβάσεις κάποιες στιγμές, που με γέμισαν θλίψη και στεναχώρια. Κι εκεί που φως δεν έβλεπα πουθενά, ερχόταν μια ώρα που ένα αόρατο χέρι με σήκωνε ξανά όρθια. 

Και να σου η ελπίδα εμπρός μου και να το χαμόγελο στα χείλη μου διάπλατο. Και να στην κορυφή του βουνού πάλι νικήτρια.

Ώσπου να έρθει η στιγμή της καταρράκωσης και πάλι κάτω στα τάρταρα η δικιά σου. Κι άντε πάλι τον ανήφορο, για την αναζήτηση μιας καινούργιας ελπίδας.

Και τώρα θα μου πεις εσύ καλέ μου αναγνώστη, ότι διαβάζεις τούτες τις γραμμές και δεν βλέπεις τον εαυτό σου εμπρός σου. Μην το αρνηθείς γιατί θα γίνεις ο μεγαλύτερος ψεύτης του εαυτού σου. Εσύ, ο ίδιος άνθρωπος που λίγες μέρες πριν έκανες απολογισμό και όνειρα ταυτόχρονα για μια χρονιά που έφυγε, αλλά και για την καινούργια που ήρθε. 

Ποιανού λοιπόν η ζωή είναι προβλέψιμη και ποιος τάχα ξέρει να μας πει το μέλλον; Κανείς!

Εγώ αυτό που έμαθα, στα σαράντα σχεδόν χρόνια της ζήσης μου, με τη μικρή μου πείρα και το φτωχό μυαλό μου, είναι πως όσα κι αν έζησα στο πριν και όσα επιθυμώ στο μετά, να μπορέσουν να με κάνουν καλύτερο άνθρωπο.

Τι κι αν μπορώ απλώς να θυμάμαι και να μνημονεύω ή να σχεδιάζω και να ονειρεύομαι; Αν δεν μαθαίνω από τα λάθη και δεν παλεύω για τα σωστά όνειρα, δεν θα αλλάξω τίποτα στη μικρή ζωή μου.  

Ένα μάθημα είναι η ζωή μας και τίποτα περισσότερο. Μια διδακτέα ύλη που κάθε μέρα πάνω σε αυτήν εξεταζόμαστε. Άλλες μέρες περνάμε με επιτυχία στην επόμενη και άλλες χρειάζεται να παλέψουμε περισσότερο γιατί μείναμε μετεξεταστέοι! 

Αφήνω λοιπόν τον απολογισμό και οραματίζομαι το αύριο με έναν εαυτό καλύτερο πρώτα-πρώτα για εμένα!!!

Δήμητρα Τράκα

Για ποιο λόγο τελικά τόσο τρέξιμο;

Μέρες τώρα, κάθομαι και παρακολουθώ τις εξελίξεις γύρω μας και ειλικρινά αναρωτιέμαι. Συμβαίνουν πράγματα ερήμην μας, που όμως μας αφορούν όλους άμεσα κι εμείς επιμένουμε να μην αλλάζουμε ούτε καν τρόπο σκέψης, όχι φυσικά τρόπο ζωής.

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να αναλαμβάνει ευθύνες, είμαι σε ένα ασταμάτητο τρέξιμο. Δεν παραπονιέμαι, αλλά αναλογίζομαι. Αξίζει τελικά τον κόπο, τόσο άγχος και τόση κατανάλωση άσκοπης ενέργειας και φαιάς ουσίας, για πράγματα πολλές φορές εφήμερα και ανούσια;

Τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον στη χώρα μας, έχουν συμβεί κοσμοϊστορικά γεγονότα. Για να μην πάμε παραέξω, στον υπόλοιπο κόσμο. Κυβερνήσεις αλλάζουν η μία μετά την άλλη κι αφήνουν πίσω τους συντρίμμια, που καλούνται οι επόμενοι να μαζέψουν και να χτίσουν από την αρχή, ώσπου και οι επόμενοι να αφήσουν για μία ακόμα φορά μια χώρα ρημάδι. Και βεβαίως, από την άλλη εμείς οι υπόλοιποι, που δεν εννοούμε να διορθωθούμε σαν άνθρωποι, αφού πάντα φταίνε οι άλλοι, οι από πάνω, οι ανώτεροι. (Κλασσική ελληνική νοοτροπία!)

Συνειδήσεις ανύπαρκτες, ηθικές αξίες καταπατημένες, ιδανικά ξεπουλημένα, πιστεύω που έγιναν ανάμνηση. 

'Τις πταίει;'

Αν πάμε και στα άλλα τα ακραία, εκείνα που ανθρώπινος νους είναι στιγμές που δεν μπορεί να αντιληφθεί, τότε το μυαλό σαλεύει. Γονιός σκοτώνει το παιδί, παιδί σκοτώνει τον γονιό. Συγγενής τον συγγενή, φίλος τον φίλο. Κακοποιήσεις, χυδαιότητες και κάθε είδους έκτροπα, λες και η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία. Η συχνότητα με την οποία προστίθεται κι ένας νεκρός είναι απελπιστική, λες και κάποιος ανακαλύπτει κι ένα καινούργιο σκουπίδι. Και σκέφτομαι τώρα εγώ και λέω. Όταν μετά από εκατό, διακόσια, τριακόσια και πάνω χρόνια, θα ανακαλυφθούν κι άλλοι άγνωστοι σωροί, όπως οι δικές μας γενιές βρήκαν σε ανασκαφές στρατηγούς και γενναίους πολεμιστές που χάθηκαν κάποτε ηρωικά, γι' αυτούς τους άγνωστους τι θα έχουν να πουν οι επόμενες; Ότι έπεσε ηρωικά μαχόμενος με την οργή του τάδε συμπολίτη του; Οι αρχαιολόγοι του μέλλοντος θα τραβάνε τα μαλλιά τους!

Κι έρχεται μετά και η φύση με τη σειρά της και σου θυμίζει πόσο μικρός είσαι μπροστά της. Σεισμοί, πλημμύρες, φωτιές, καταιγίδες, θεομηνίες.  Ανοίγει η γη και καταπίνει ανθρώπους. Αέρηδες, σαν λεπτό φύλο χαρτί πετούν τα σώματα εδώ κι εκεί. Φωτιές κάνουν στάχτη στο πέρασμά τους ψυχές και ύλη. Θυμωμένα κύματα νερού καταπνίγουν οτιδήποτε φανεί στο δρόμο τους. Κάποιοι θα πουν, ότι έτσι όπως φερόμαστε εμείς στη φύση, έχει δίκιο μάλλον να θέλει να μας εκδικηθεί. Δεν έχουν κι άδικο τολμώ να πω εγώ.

Παρ' όλα αυτά, εμείς δε χαμπαριάζουμε τίποτα! Συνεχίζουμε καθημερινώς και αδιαλείπτως να τρέχουμε και να τρέχουμε και να τρέχουμε. Θα μου πείτε και τι να κάνουμε; Να σταματήσουμε τις δουλειές μας, να αφήσουμε πίσω τις υποχρεώσεις μας, να μην παλέψουμε να επιβιώσουμε;

Φυσικά και θα τα κάνουμε όλα αυτά. Δίχως τον καθημερινό μας αγώνα, δεν θα καταφέρουμε να ζήσουμε. Εδώ με τόσο τρέξιμο και καταφέρνουμε ίσα ίσα να υπάρχουμε αξιοπρεπώς.

Καλό το τρέξιμο και απαραίτητο, δε λέω. Αλλά είναι κι εκείνα τα μικρά, απλά κι εύκολα, που μπορούμε να κάνουμε ο καθένας μας, για να κάνουμε αυτή την τρελή καθημερινότητα καλύτερη. 

Εκείνα που ξεκινούν από το σπίτι, την οικογένεια, την πρώτη κοινωνία μας. Ο σεβασμός ας πούμε, πρώτα προς τον εαυτό μας κι έπειτα προς τον δίπλα μας. Έπειτα προς τα ιδανικά και τις αξίες μας. Προς εκείνα τα ωραία που κάποτε γαλουχηθήκαμε και πλέον τα έχουμε ξεχάσει. 

Ξοδεύουμε αλόγιστα τον χρόνο μας, ενώ μπορούμε να τον αξιοποιήσουμε σωστά, διεκδικώντας τα κεκτημένα, ενώ παράλληλα να είμαστε εντάξει στις υποχρεώσεις μας. 

Ούτε η φύση, ούτε οι άνθρωποι έχουν την όρεξη να μας εκδικηθούν, αν ο καθένας μας είναι εντάξει απέναντι στον άλλον.

Ας απολαύσουμε και τη φύση και όσους είναι ακόμα δίπλα μας. Ο χρόνος μας είναι πολύ λίγος πάνω σε τούτη την πλάση κι εμείς το αγνοούμε. Είμαστε ένας κόκκος άμμου, που στο πρώτο φύσημα σκορπάμε και χανόμαστε. Γι' αυτό όσο πατάμε γερά πάνω στη γη, ας απολαύσουμε κάθε σταθερό μας βήμα και με λίγη καλή θέληση ας το κάνουμε χορό χαρούμενο και ρυθμικό κι ας παρασύρουμε κι όσους δεν μπορούν ακόμα να το καταλάβουν. Ας τους αφήσουμε να ταλαντευτούν από τη ζάλη του χορού, για να μάθουν πως ο ρυθμός δεν είναι μονότονος και βαρετός. Ότι μπορεί να γίνει χαρούμενος και διασκεδαστικός, αρκεί να το θέλουμε. 

Κι ας είναι στιγμές μικρές εκείνες της ξενοιασιάς. Αρκεί να είναι ουσιαστικές και δίχως σκέψεις μουντές. Βαμμένες με όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου, που διώχνει τη μαυρίλα της βροχής. 

Λίγος ελεύθερος χρόνος χωρίς τρέξιμο, δεν έβλαψε ποτέ κανέναν...

Αυτές τις σκέψεις έκανα χθες βράδυ, καθώς οδηγούσα μόνη σε έναν επαρχιακό δρόμο, επιστρέφοντας από μια όμορφη γιορτή, αφιερωμένη στο βιβλίο. Είχα καιρό να αφιερώσω λίγες στιγμές ξενοιασιάς στον εαυτό μου και να ασχοληθώ με εκείνα τα άλλα τα ωραία, που δίνουν γλυκιά γεύση στη ζωή μας!

Δοκιμάστε το, αξίζει τον κόπο...

Δήμητρα Τράκα 

Ήρθε η ώρα να τα πούμε από κοντά φίλοι μου!!!
Σας περιμένω όλους στο Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης την Τετάρτη 12 Ιουνίου, όπου θα βρίσκομαι για υπογραφές.
Ελάτε να γνωριστούμε και ν' αποκαλύψουμε αλήθειες για το βιβλίο μου "Μέσα από τα Μάτια σου"!!!
Δήμητρα Τράκα

Books n' more: Διαβάστε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Books 'n' more ...

Οφείλουμε να σεβόμαστε τον αναγνώστη!

Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου το ηλεκτρονικό περιοδικό Books 'n' more, για την όμορφη συνέντευξη!!!

Books n' more: Διαβάστε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Books 'n' more ...: Τίτλος : Μέσα από τα μάτια σου Συγγραφέας : Δήμητρα Τράκα   Σελίδες : 448 Τιμή : €9.90 Οπισθόφυλλο : Γεννήθηκα μέσα από το...

Λέω ν' απουσιάσω λόγω εγκυμοσύνης...

Πέρασαν εννιά ολόκληροι μήνες και νιώθω σα να μην πέρασε μια μέρα. 
Τώρα θα μου πεις πώς γίνεται αυτό; Ανανεωμένο περιβάλλον, καινούργια έπιπλα (μικροσκοπικά), διαφορετική διακόσμηση, ολοκαίνουργιος υπολογιστής (επιτέλους!) και πάνω από όλα διαφορετική εγώ(να σημειωθεί ότι έπρεπε να μείνω έγκυος για ν' αδυνατίσω). 
Πόσο διαφορετική; Άδειο σώμα, γεμάτη ζωή...
Τώρα θα μου πείτε, τι λέει πάλι αυτή η τρελή(γιατί μια λόξα την έχω, το παραδέχομαι!);
Κι όμως, σας περιγράφω όσο πιο απλά μπορώ την πραγματικότητα. Μέχρι πριν λίγο καιρό είχα ένα γεμάτο σώμα, το οποίο άδειασε και μια ζωή άδεια που γέμισε. Κι όλα αυτά συνέβησαν με τον ερχομό του γιου μας στη ζωή μας.
Και θα το κάνω ακόμα πιο λιανά, όπως λέει ο σοφός λαός μας και αμέσως μετά θα σας εξηγήσω τον λόγο, που σήμερα, την πρώτη φορά μετά από πολλούς μήνες που κάθομαι ξανά στο αγαπημένο μου γραφείο, αντί να ασχοληθώ με τις γνώριμες για εμένα δημιουργίες κι αναζητήσεις, κάθομαι να σας πω και να σας αναλύσω τον τίτλο αυτού εδώ του κειμένου.
Πριν όμως το κάνω, να θυμάστε πως δε χάζεψα εντελώς, επειδή έγινα μαμά(αν και δεν απέχω και πολύ). Ούτε διαφέρω και πολύ από όλες εσάς φίλες μου που έχετε βιώσει τούτη την ευλογία. Θέλω όμως ν' απαντήσω όσο μπορώ μέσα από αυτό το κείμενο, σε όλους εσάς που αφενός με ρωτάτε καθημερινά για πιο λόγο εξαφανίστηκα τόσους μήνες και αφετέρου σε εκείνες τις φίλες και γνωστές που ο φόβος τις κρατά μακριά από το ευτυχές γεγονός.
Καταρχήν, δεν εξαφανίστηκα με το που έμαθα για την εγκυμοσύνη μου επειδή είμαι καμιά ντίβα που φοβάται τους παπαράτσι (πλάκα κάνω, γελάστε άφοβα). Όταν έμαθα πως είμαι έγκυος, δεν ήξερα αρχικά πώς να διαχειριστώ τη χαρά μου. Ενώ ήθελα να βγω και το φωνάξω και να το μάθει όλος ο κόσμος, έπειτα σκεφτόμουν σαν γιαγιά εκατό χρονών, που δε θέλει να τη ματιάσουν. Τελικά, μόλις ηρέμησα, συγκεντρώθηκα και συνειδητοποίησα τι μου συμβαίνει, διότι ήταν το πιο ανέλπιστο δώρο της ζωής μου. Έτσι, αποφάσισα πως την προσοχή μου από εκείνη την ώρα και μέχρι να φέρω το αγγελούδι μου στον κόσμο, έπρεπε να την έχω αποκλειστικά σ' εμένα και στη νέα ζωή που κουβαλούσα. Κι έτσι έπραξα. Όπως πολλές γυναίκες, έτσι κι εγώ αντιμετώπισα προβλήματα λίγο πιο σοβαρά από τα συνηθισμένα , όμως όφειλα να τ' αντιμετωπίσω. Κι όλα αυτά φίλοι μου, επειδή συνειδητά αποφάσισα να φέρω στον κόσμο ένα παιδί. Δεν το έκανα για το χατήρι κανενός. Ήξερα εκ των προτέρων, ότι το παιδί που θα γεννήσω, αφού η Παναγία μου έστειλε τέτοια ευλογία, δεν θα το αγαπάω μόνο εγώ κι ούτε θα το μεγαλώσω μόνη μου. Ο σύντροφος που είναι δίπλα μου και φυσικά ο νόμιμος σύζυγός μου, αγαπά το ίδιο τα παιδιά κι ανυπομονεί όσο κι εγώ ν' αποκτήσουμε ένα ή και περισσότερα. Αυτός είναι ο μοναδικός λόγος που εξαφανίστηκα γενικώς. Τώρα που άρχισα να κυκλοφορώ σιγά-σιγά στη γειτονιά μου, για να είμαι ειλικρινής, βλέποντας την έκπληξη των ανθρώπων που με γνωρίζουν χρόνια, μόλις δουν τον μπεμπούλη μου, εκπλήσσομαι κι εγώ που έγινε αισθητή η απουσία μου. Εν πάση περιπτώσει, με όλα αυτά, θέλω να πω ότι η απουσία μου οφείλεται στον ένα και μοναδικό μου στόχο, να φέρω στον κόσμο ένα υγιές παιδί, όπως κι όφειλα προς το ίδιο το παιδί μου! Κι αυτό θα συμβούλευα σε οποιαδήποτε γυναίκα θέλει να κρατήσει στα χέρια της το δικό της μωρό. Να προσέχει τον εαυτό της και το έμβρυο που κουβαλά, όσο καλύτερα γίνεται!
Πάμε τώρα, σ' ένα άλλο θέμα, που πολλές υποψήφιες μανούλες με ρώτησαν και εξακολουθούν να με ρωτούν ακόμα, κυρίως αφού διάβασαν το βιβλίο μου με τίτλο "Μέσα από τα Μάτια σου", που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Έξη.
Επειδή δε μ' αρέσει να εκθέτω ανθρώπους για να τους χρησιμοποιώ σαν παραδείγματα, θα μιλήσω μέσα από τη δική μου εμπειρία, αλλά και από τις γνώσεις που απέκτησα όσο έκανα την έρευνα για το βιβλίο μου. 
Όπως κι εσείς, έτσι κι εγώ είχα άπειρες φοβίες για το αν θα παν καλά τα πράγματα, μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης μου. Οι παλιές γυναίκες έλεγαν πως το να φέρεις μια ζωή στον κόσμο είναι γέννηση και θάνατος ταυτόχρονα. (Εγώ προσωπικά το βίωσα κιόλας.) Όσο θαρραλέα και να είναι μια γυναίκα, δεν παύει να έχει τις ανησυχίες της για την κρίσιμη ώρα.
Πολλές φίλες και αναγνώστριες μου, αφού διάβασαν το βιβλίο μου, τους δημιουργήθηκαν κάποια ερωτηματικά. Πρώτα από όλα, να εξηγήσω, ότι η ιστορία του βιβλίου μου, ξεκινάει σχεδόν τριάντα χρόνια πριν. Και θα καταλάβετε αμέσως τι εννοώ. Η ανησυχία μας, αν το μωράκι μας θα έρθει υγιές στον κόσμο, πλέον θα πρέπει να μειωθεί σχεδόν στο ελάχιστο, διότι η επιστήμη όσο προχωρούν τα χρόνια, εξελίσσεται και οι Έλληνες γιατροί είναι πιο καταρτισμένοι. Υπάρχουν εξειδικευμένοι επιστήμονες και ειδικές εξετάσεις, που μπορούν να γίνουν και οι πιο αναλυτικές διαγνώσεις, προφυλάσσοντας έτσι μητέρα και έμβρυο. 
Ας μην επηρεαζόμαστε λοιπόν, από αναγνώσματα, αν δεν έχουμε δώσει τη δέουσα προσοχή σε ό,τι έχουμε διαβάσει. Το έχω πει άπειρες φορές και θα το λέω πάντα, πως το βιβλίο μου βασίζεται σε αλήθειες. Που πάει να πει ότι αν προσέξουμε θα καταλάβουμε τον τρόπο που τοποθετείται η ιστορία μου μέσα στο χρόνο. Μπορεί η πλοκή και οι ήρωες να είναι προϊόντα μυθοπλασίας, όμως όλα όσα βιώνουν, τα έχουν βιώσει άνθρωποι με σάρκα και οστά και οι συνθήκες διαβίωσης των ηρώων είναι πέρα για πέρα αληθινές. Η έρευνα που έκανα ήταν απόλυτα προσεγμένη, πιστέψτε με! 
Ο σεβασμός μου δεν φτάνει μόνο μέχρι τον αναγνώστη, αλλά και μέχρι τον άνθρωπο που αντιπροσωπεύει ο κάθε ήρωας του βιβλίου μου. Αυτό να το θυμάστε καλά φίλοι μου!!!
Πέρα όμως, από τα βιβλία μας φίλοι μου και τις επιθυμίες μας , να μην ξεχνάμε πως όταν μια γυναίκα θέλει να βιώσει τη μητρότητα, μπορεί να την κάνει με πάρα πολλούς τρόπους. Μπορεί να μην κυοφορήσει ένα παιδί, αλλά να το αναστήσει κι ας είναι σώμα και αίμα μιας άλλης γυναίκας. Μπορεί να χρησιμοποιήσει επίσης την επιστήμη προς όφελός της και να καταφέρει κάποιες φορές το ακατόρθωτο. Μα πάνω από όλα, ας πιστέψει στο δικό της θαύμα και τότε αυτό που είναι να γίνει θα γίνει. 
Έτσι πίστεψα κι εγώ, στο δικό μου θαύμα...
Κι επειδή κατά την προσφιλή μου συνήθεια, πάλι σας κούρασα με το ατελείωτο για ακόμα μία φορά κείμενό μου, κλείνοντας θα ήθελα αγαπημένοι μου φίλοι και αναγνώστες, να σας ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου για την αγάπη σας και για τις υπέροχες ευχές σας προς το νέο μέλος της οικογενείας μου, τις οποίες θα κρατήσω φυλαχτό, να συνοδεύουν τα βήματα του μικρού μου πρίγκιπα!
Σας ευχαριστώ όλους που δεν με ξεχνάτε και δεν σταματάτε να μου δείχνετε την αγάπη σας με οποιοδήποτε τρόπο!!!

Η Δημητρούλα σας  

Αναμνήσεις με άρωμα Χριστουγέννων της πατρίδας μας!!!

Γράφει η Δήμητρα Τράκα και όλοι οι αναγνώστες της μαζί!!!

Αφιερωμένο σε όλους εσάς φίλοι μου, συνοδευμένο με τις πιο εγκάρδιες ευχές μου για τα Χριστούγεννα!!!
Η χριστουγεννιάτικη έκπληξη που είναι και δικό σας κομμάτι φίλοι μου!!!
Αναμνήσεις με άρωμα Χριστουγέννων της πατρίδας μας... γράφει η Δήμητρα Τράκα και οι αναγνώστες της μαζί!!!
Το δικό μας άρθρο που φτιάξαμε παρέα, για να γνωρίσουμε όλοι μαζί τις παραδόσεις της Ελλάδας "Μέσα από τα δικά σας μάτια" αυτή τη φορά και να συστήσουμε ο καθένας τον τόπο του μέσα από τα ήθη και τα εορταστικά έθιμά του, φιλοξενούμενοι οι σελίδες της ηλεκτρονικής εφημερίδας Now24.gr κι ευχαριστούμε τον κύριο Πέρη Χαλάτση για την όμορφη συνεργασία μας.
Το μεγαλύτερο ευχαριστώ όμως το χρωστώ σε εσάς που αγαπήσατε τη στήλη μου και ταξιδεύετε μαζί μου κάθε μήνα σε ένα διαφορετικό προορισμό και να τώρα που ήρθε η ώρα να συνεργαστούμε όλοι μαζί και να φτιάξουμε το πιο όμορφο άρθρο της χρονιάς!!!
Καλές γιορτές με αγάπη, υγεία και πολλά πολλά πολλά χαμόγελα φίλοι μου!!!

Πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο φίλοι μου και απολαύστε το ταξίδι:
https://now24.gr/anamniseis-aroma-xristougennon-tis-patridas-mas/

Κατερίνη… βόλτα στον Όλυμπο στην κατοικία των Θεών και όχι μόνο!!!

Γράφει η Δήμητρα Τράκα

Πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο φίλοι μου και ξεκινήστε το ταξίδι:

https://now24.gr/katerini-bolta-ston-olumpo-stin-katoikia-ton-theon-kai-oxi-mono/

Δήμητρα Τράκα - Εκπομπή ''Προσωπικότητες'' - Extacy Radio - 6-11-2017

Ένα μεγάλο ευχαριστώ προς την κυρία Τούλη Ρέννου για την όμορφη συνέντευξη και στον extacyradio για τη φιλοξενία του!!!

Κάρπαθος… εκεί έζησαν Τιτάνες και Θεοί!!!

Γράφει η Δήμητρα Τράκα
Ακόμα ένα ταξίδι μέσα από τις σελίδες της ηλεκτρονικής εφημερίδας Now24.gr,
στην Κάρπαθο... εκεί όπου έζησαν Τιτάνες και Θεοί!!!!
Πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο και ξεκινήστε το ταξίδι:
https://now24.gr/karpathos-ekei-ezisan-titanes-kai-theoi/

Είναι πολύ όμορφο, όταν οι εκπλήξεις δεν σταματούν ποτέ!!!

Αυτή τη φορά η έκπληξη έρχεται με μια καινούργια συνεργασία με το διαδικτυακό ραδιόφωνο EXTACYRADIO.GR και με την ευκαιρία που μου δίνουν μέσα από τη δική μου εκπομπή με τίτλο "Ταξιδεύουμε γράφοντας...", στην οποία θα παρουσιάζω λογοτέχνες αλλά και τα έργα τους από όλη την Ελλάδα και θα μοιραζόμαστε την αγάπη μας για το βιβλίο!!!
Ευχαριστώ πολύ τους ανθρώπους του EXTACYRADIO.GR για την καινούργια αγκαλιά και κυρίως την κυρία Τούλη Ρέννου για την πρόταση της συνεργασίας μας και για την πολύτιμη βοήθειά της!!!
Πολύ σύντομα θα σας ανακοινώσουμε την ημέρα και την ώρα που θα τα λέμε παρεούλα μέσα από το ραδιόφωνο φίλοι μου.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΤΡΑΚΑ ΕΥ ΖΗΝ 18-10-2017

Τα Μάτια μου στην εκπομπή Ευ Ζην!!!! 

Καλεσμένη στη εκπομπή του κυρίου Ευγένιου Παπαδόπουλου, Ευ Ζην στο κανάλι Δίον, μιλήσαμε για το καινούργιο μου βιβλίο "Μέσα από τα μάτια σου".
Ευχαριστώ πολύ τον κύριο Ευγένιο Παπαδόπουλο για τη φιλοξενία του και την κυρια Βιβή Κοντοπουλου για την όμορφη έκπληξη!!!!

            ΕΚΠΛΗΞΗ φίλοι μου!!!!!

Την Τετάρτη 18 Οκτωβρίου και ώρα 4 το απόγευμα εγώ και το καινούργιο μου δημιούργημα "Μέσα από τα μάτια σου", από τις εκδόσεις Έξη, είμαστε καλεσμένοι στην τηλεοπτική εκπομπή ΕΥ ΖΗΝ του κυρίου Ευγένιου Παπαδόπουλου, για να μιλήσουμε για το βιβλίο μου!!!
Ευχαριστώ πολύ το κανάλι DION TV και το δημοσιογράφο κύριο Ευγένιο Παπαδόπουλο για το κάλεσμα, αλλά και την κυρία Βιβή Κοντοπούλου για την όμορφη έκπληξη, που μου έκαναν!!!!

Ιθάκη... η πατρίδα του Οδυσσέα!!!Γράφει η Δήμητρα Τράκα

Καινούργια εβδομάδα, καινούργια ταξίδια μας περιμένουν μέσα από τις σελίδες του Now24.gr φίλοι μου!!!
Αυτή τη φορά θα πάμε μέχρι την Ιθάκη... την πατρίδα του Οδυσσέα!!!
Τι κι αν το καλοκαίρι πέρασε; Τι κι αν μπήκε το φθινόπωρο;
Για σκεφτείτε το φίλοι μου. Τώρα που ο καλοκαιρινός ήλιος έχει αφήσει το αποτύπωμά του στο πρόσωπό μας και τη χρυσαφένια λάμψη του στο σώμα μας, μήπως ήρθε η ώρα ν’ ανακαλύψουμε καινούργιες περιπέτειες; Να περιπλανηθούμε και να εξερευνήσουμε καινούργιους τόπους και ανθρώπους, με μόνη δίψα για καινούργιες εικόνες στο άλμπουμ της καρδιάς μας…
« Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις…»
«…Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.»
Καβάφης

Πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο και ξεκινήστε το ταξίδι φίλοι μου:
https://now24.gr/ithaki-patrida-tou-odussea/

Μερικές από τις απόψεις των αναγνωστών ως τώρα, για το καινούργιο μου βιβλίο που έδωσαν μορφή οι εκδόσεις Έξη και κυκλοφορεί με τίτλο "Μέσα από τα μάτια σου". 

Και τα δικά μου μάτια πλημμυρίζουν δάκρυα χαράς, με κάθε καινούργιο μήνυμα....


Θεόφιλος Γιαννόπουλος, συγγραφέας:
Η άποψη του φίλου και συγγραφέα Θεόφιλου Γιαννόπουλου, στο koukidaki. Μπορείτε να τη διαβάσετε πατώντας τον παρακάτω σύνδεσμο:
https://koukidaki.blogspot.gr/2017/08/mesa-apo-ta-matia-sou.html

Εύα Καραμάνου, συγγραφέας:
"Διαβάζοντας το βιβλίο της φίλης μου Δήμητρας, ένιωσα από την πρώτη στιγμή να με πλημμυρίζουν παράξενα συναισθήματα: η χαρά και η λύπη παντρεύτηκαν δίνοντας όμως μέσα από τα μάτια της ηρωίδας την αισιοδοξία, την αστείρευτη δύναμη για τη ζωή, χαρίζοντας έτσι στον αναγνώστη και την άλλη πλευρά της πραγματικότητας! Ένα υπέροχο βιβλίο που με ταξίδεψε και με έκανε να δω μέσα από τα μάτια που ζούσαν στο σκοτάδι πως το αληθινό φως βρίσκεται μέσα στην ψυχή του κάθε ανθρώπου και όχι αποκλειστικά στην όρασή του. Με τρυφερότητα η φίλη μου Δήμητρα άγγιξε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα. Εύχομαι κορίτσι μου, το υπέροχο βιβλίο σου να κάνει ατελείωτα ταξίδια."

Μαρία Τράκα, το άλλο μου μισό:
"Η ζωή μας, το πολυτιμότερο αγαθό!"

Σωτηρία Αλεξοπούλου, φίλη και αναγνώστρια:
"ΑΓΓΙΖΕΙ ΚΑΡΔΙΕΣ ΚΑΙ ΑΞΙΖΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!.ΕΓΩ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕΣ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΕΡΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΟΥ "


Χρύσα Κοντ, φίλη και αναγνώστρια:
"Δήμητρα μου από που ν' αρχίσω...πρώτον είναι από τα λίγα βιβλία που τελειώνω μέσα σε τρεις μέρες...δεύτερον η γραφή σου έχει απίστευτη ροή...με συγκλόνισαν οι πρωταγωνιστές αλλά περισσότερο οι διάλογοι...πραγματικά οι διάλογοι ήταν μαχαίρι στην καρδιά...Αυτός ο Γιώργος τι πατέρας θεέ μου...η ελπίδα,η Κατερίνα,η Νάντια...χαίρομαι που έμαθα κι εγώ πράγματά μέσα από τα μάτια του υπέροχου Γιώργου...έχεις ακουμπήσει πολύ γλυκά το όλο θέμα...χαίρομαι που είναι δικό μου το βιβλίο και δεν το δανείστηκα...μπράβο Δήμητρα μου...Είμαι μεγάλη σου φαν πλέον...ανυπομονώ για τα επόμενα ταξίδια μαζί σου..."

Asteria Toytziari-brozou, φίλη και αναγνώστρια:
"Υπέροχο είναι να μπορείς να ταξιδέψεις και να χαλαρώσεις μα έχεις τις δικές σου στιγμές σε ένα διάλειμμα της ημέρας! Διαβάζοντας το βιβλίο της Δήμητρας μας έχω το ωραιότερο διάλειμμα της ημέρας..! Υπέροχο βιβλίο! Μπράβο!"

Μαρία Ξυδιά, διαδικτυακή φίλη και αναγνώστρια:
"Πριν μερικές μέρες διάβασα ένα υπέροχο βιβλίο το "Μέσα από τα μάτια σου". Μιλάει στην καρδιά του κάθε ανθρώπου μέσα από την ελπίδα που έχει χάσει την όραση της αλλά ο Θεός της έχει δώσει τα ψυχικά χαρίσματα ώστε να αντιμετωπίσει την ζωή της με απόλυτη δύναμη."

Στέλλα Στέλλα, φίλη και αναγνώστρια:
"Σήμερα το τελείωσα. Μου χρωστάς ένα πακέτο χαρτομάντιλα και δύο ΙΏΝ αμυγδάλου που έτρωγα στη διάρκεια. χαχα!!!!Υπέροχη ιστορία Δήμητρα, διδακτική γιατί η αγάπη βλέπει με την καρδιά! Μπράβο σου και αναμένω κι άλλοοο! Να'σαι καλά κορίτσι μου! Φιλιά!!!"

Αναμνήσεις διακοπών 1/8/-15/8/2017... 

Μέσα από τα μάτια σου!!!

Φέτος το καλοκαίρι, δεν έκανα μόνο εγώ διακοπές. Ταυτόχρονα με εμένα έκανε και το καινούργιο μου βιβλίο με τίτλο "Μέσα από τα μάτια σου", σε πολλά μέρη της Ελλάδος, χάρη σε εσάς αγαπημένοι μου αναγνώστες. Όσο έλειπα από την πόλη μου, έρχονταν συνεχώς καινούργιες φωτογραφίες από διάφορα σημεία της χώρας μας με το βιβλίο μου και με συγκινήσατε ιδιαίτερα. 

Έπειτα από δυο χρόνια απουσίας από το λογοτεχνικό στερέωμα, εκτός του ότι δεν με βγάλατε από την καρδιά σας, αγκαλιάσατε το καινούργιο μου δημιούργημα και το αγαπήσατε όσο κι εγώ. Μακάρι να μπορούσα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στον καθένα σας ξεχωριστά και να σας δείξω έμπρακτα το πόσο ευτυχισμένη με κάνατε, γιατί ένα ευχαριστώ είναι νομίζω πολύ λίγο για να σας δείξω την αγάπη μου.

Παρακάτω, ακολουθούν οι φωτογραφίες που έλαβα μόνο κατά τη διάρκεια των διακοπών μου κι επειδή το περιστασιακό δίκτυο που είχα δεν μου επέτρεψε να σας τιμήσω όπως με τιμήσατε και θα ήθελα, έφτιαξα ένα άλμπουμ και σας το παρουσιάζω. 

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους καλούς φίλους και αναγνώστες για τη μεγάλη τιμή κι εκτίμηση, αλλά και την ανιδιοτελή αγάπη σας, καθώς επίσης και για τις υπέροχες φωτογραφίες που μου στείλατε. Από πού να ξεκινήσω και πού να τελειώσω... Τους κυρίους Θεόφιλο και Στράτο Γιαννόπουλο, την κυρία Αθηνά Παϊκλή, από τη Ξυλούπολη Θεσσαλονίκη, τις κυρίες Ελένη και Αναστασία Μπαδέκα, από Θεσσαλονίκη, Θάσο και Κεραμωτή, την κυρία Εύα Καραμάνου, από τη Θεσσαλονίκη, την κυρία Καίτη Μετανίου από την Καβάλα, που φέτος μου έκλεψε την καρδιά, τις κυρίες Ράνια και Χρύσα Σιδηροπούλου, από τη Ν. Ηρακλείτσα Καβάλας και μάλιστα το βιβλίο μου θα ταξιδέψει και στη Γερμανία όπως έμαθα, το βιβλιοπωλείο Βιβλιο...Βάρδια, τον κύριο Αλέξη Πολίτη, από τη Χίο και το βιβλιοπωλείο Πυξίδα στη Χίο, την κυρία Καίτη Καλούδη, από την Κέρκυρα, που επιτέλους καταφέραμε και ανταμώσαμε, την κυρία Γαλάτια Στρατηγού, από τις Μπενίτσες Κέρκυρας, που εκτός από φανατική αναγνώστρια, φρόντισε και τις υπέροχες διακοπές μας και τέλος το βιβλιοπωλείο Μάστορας στην Κέρκυρα και τον κύριο Ιωάννη Μάστορα για τη φιλοξενία του στην έκθεση βιβλίου 2017 στην Κέρκυρα.

Και όλα αυτά, μέσα σε δεκαπέντε μόνο μέρες. Οι εκπλήξεις σας δεν έχουν σταματημό κι εγώ συνεχώς δακρύζω από ευτυχία. Ένα καινούργιο μήνυμα, ένα σχόλιο, ένα τηλεφώνημα είναι μια ακόμα ανάσα για εμένα και ένας ακόμα λόγος, για να συνεχίσω να καταθέτω την ψυχή μου στο χαρτί. Γιατί πιστέψτε με κάθε βιβλίο είναι και μια κατάθεση ψυχής βασισμένη σε αλήθειες, γεγονότα, φαντασία, αγάπη και πάνω από όλα σεβασμός προς τον αναγνώστη!!!

Σας ευχαριστώ όλους από καρδιάς!!!

Δήμητρα Τράκα